Moedergeluk!

Meerkoeten in de Plantentuin Meise

Op je foto’s zie je een meerkoet die haar pasgeboren kuikens voedt. De kuikens zijn onmiskenbaar: gitzwart dons met een opvallend oranje-rood hoofd en een felrode snavel die wijd opengesperd bedelt om voedsel. Die felle kleuren zijn geen toeval — ze stimuleren de oudervogel om te blijven voederen.

Meerkoeten zijn uitstekende ouders die hun kuikens de eerste weken intensief begeleiden. De jongen kunnen al snel zwemmen, maar zijn nog volledig afhankelijk voor voedsel. Opmerkelijk is dat meerkoeten soms selectief voeren: ze geven voedsel bij voorkeur aan de kuikens die het meest aandringen, en kunnen zwakkere kuikens in drukke tijden zelfs wegduwen.

Meerkoeten bouwen hun nest bij voorkeur tussen rietstengels of op een beschutte oever, vaak half drijvend op het water. Het nest is opgebouwd uit dood plantenmateriaal, precies zoals je op je foto’s op de achtergrond ziet: die verstrengelde droge stengels zijn waarschijnlijk een deel van het nest of de nestrand.

Gluren tussen de bomen door!

Gisteren geluk gehad.
Ik hoorde onlangs waar de reeën in de Plantentuin in Meise België zich konden bevinden. Al een tijd lang zocht ik ze, vorig jaar zag ik ze bijna wekelijks tot afgelopen maandag en gisteren. Maandag dus voor het eerst weer gezien, toen geen fototoestel bij me.
Gisteren wel en werd het voorzichtig gluren tussen de bomen door…
En ja, daar waren zij, ik telde er 7.
Twee poseerden zodanig dat zij vroegen om publicatie!
Bij deze!

Dames in de Sneeuw

Hoewel geen dik pak sneeuw, toch de moeite waard om extra een wandeling te maken in de Plantentuin Meise.
Afgelopen zaterdagochtend meteen erheen, je weet nooit hoe lang het blijft liggen.
Een impressie van de plaatsen/onderwerpen die mij opvielen.

De dames in de sneeuw, de burcht van een bever die ik onlangs ontdekte, zicht op de vijver , het ‘eilandje’ met bamboe en ‘gewoon’ een mooi boompje!

Oostende

Dit jaar nog niet aan zee geweest, werd dus hoog tijd.
Bijgaand een impressie.

Lopend naar de Thermen ontdekte ik dat er een Japanse tuin is.
Helaas was gesloten, maar wel een idee het de volgende keer proberen te bezoeken.


Vervolgens …’me and my shadow’ en de zee.


De terugweg, de streek rond de kust geeft mooie beelden.


De geluidsmuren zoals ik ze nog niet gezien heb, een verbetering?
In elk geval een verassing.

Archief, Brussel

‘Bladerend’ door mijn archief kwam ik deze foto’s tegen. Genomen op een zondagmiddag in Brussel, Elsene.

Wat ik altijd ‘geestig’ vind, is de sloop achter een gevel om later met een ‘nieuw’ gebouw opgevuld te zien.

Hier enkele opnames van de gevel en de sloop:

Achterkant van de gevel.

Tot slot een straat waar het licht en de wolken mij weer aan René Magritte deden denken.