Drukte in de Plantentuin!

Broedende zwaan en nieuwschierige meerkoet.
Zwaan zit goed verscholen..

Vader zwaan ging even een luchtje scheppen, en moeder keerde terug naar het nest — daar zat echter een meerkoetje vlakbij. Dat pikte de zwaan niet zomaar!

Meerkoet liet zich niet van de wijs brengen en kwam verderop weer tevoorschijn.


Ik heb opgezocht of zwanen om de beurt broeden, dat gebeurt bij sommige vogelsoorten.
Ben te rade gegaan bij Claude/AI
het antwoord: ( de vet gedrukte woorden zijn door Claude aangemaakt ;-)! )

Nee, zwanen broeden niet om de beurt zoals sommige andere vogelsoorten.

Bij zwanen (zoals de knobbelzwaan) is het zo:

  • Het vrouwtje broedt het grootste deel van de tijd — zij zit bijna constant op de eieren.
  • Het mannetje (de knob) bewaakt het nest actief en verdedigt het territorium, maar broedt zelden of nooit zelf.

Dit verschilt van soorten zoals de fuut of de scholekster, waarbij beide ouders regelmatig en gelijkmatig van elkaar overnemen tijdens het broeden.

Bij zwanen is het dus eerder een taakverdeling: het vrouwtje broedt, het mannetje beschermt. Sommige bronnen vermelden dat het mannetje sporadisch even op de eieren kan zitten, maar dat is eerder uitzondering dan regel.

Mannetje intussen toe aan schoonmaakbeurt!

Verderop in de Plantentuin wilde de eend wel even weten voor welke plant hij stond!

De kikkers in de vijver waren luidruchtig aanwezig, maar er eentje te zien krijgen — dat is puur geluk.

Moedergeluk!

Meerkoeten in de Plantentuin Meise

Op je foto’s zie je een meerkoet die haar pasgeboren kuikens voedt. De kuikens zijn onmiskenbaar: gitzwart dons met een opvallend oranje-rood hoofd en een felrode snavel die wijd opengesperd bedelt om voedsel. Die felle kleuren zijn geen toeval — ze stimuleren de oudervogel om te blijven voederen.

Meerkoeten zijn uitstekende ouders die hun kuikens de eerste weken intensief begeleiden. De jongen kunnen al snel zwemmen, maar zijn nog volledig afhankelijk voor voedsel. Opmerkelijk is dat meerkoeten soms selectief voeren: ze geven voedsel bij voorkeur aan de kuikens die het meest aandringen, en kunnen zwakkere kuikens in drukke tijden zelfs wegduwen.

Meerkoeten bouwen hun nest bij voorkeur tussen rietstengels of op een beschutte oever, vaak half drijvend op het water. Het nest is opgebouwd uit dood plantenmateriaal, precies zoals je op je foto’s op de achtergrond ziet: die verstrengelde droge stengels zijn waarschijnlijk een deel van het nest of de nestrand.

Ode aan het voorjaar!

Voor mij zijn de kleine sprieten die uit de aarde tevoorschijn piepen het échte teken dat het voorjaar is begonnen. Het treft mij telkens weer dat zo’n kwetsbaar scheutje zich vanuit de donkere grond omhoog wringt naar het licht. Voeg daarbij de takken die beginnen te botten, en je hebt een gelukkig mens.

Mijn wekelijkse wandeling door de Plantentuin Meise, gaf mij nog meer aangename verassingen, zoal deze hoepelroknarcis! Alleen de naam al van dit bloemetje vond ik grappig, helaas de foto van de naam is niet scherp.

Vervolgens mijn wandeling naar het eilandje. Het licht door de nevel trof me. In de verte wacht een nog ingepakte bananenboom op uitpakken.

De scheuten van de Gunnera en bananenbomen prikkelen mijn fantasie.

Tot slot…de eieren zijn gelegd, broedseizoen is aangevangen.
De plek waar deze eend haar nest heeft gebouwd vind ik wel ‘heel speciaal!

Gluren tussen de bomen door!

Gisteren geluk gehad.
Ik hoorde onlangs waar de reeën in de Plantentuin in Meise België zich konden bevinden. Al een tijd lang zocht ik ze, vorig jaar zag ik ze bijna wekelijks tot afgelopen maandag en gisteren. Maandag dus voor het eerst weer gezien, toen geen fototoestel bij me.
Gisteren wel en werd het voorzichtig gluren tussen de bomen door…
En ja, daar waren zij, ik telde er 7.
Twee poseerden zodanig dat zij vroegen om publicatie!
Bij deze!

Dames in de Sneeuw

Hoewel geen dik pak sneeuw, toch de moeite waard om extra een wandeling te maken in de Plantentuin Meise.
Afgelopen zaterdagochtend meteen erheen, je weet nooit hoe lang het blijft liggen.
Een impressie van de plaatsen/onderwerpen die mij opvielen.

De dames in de sneeuw, de burcht van een bever die ik onlangs ontdekte, zicht op de vijver , het ‘eilandje’ met bamboe en ‘gewoon’ een mooi boompje!

Tentoonstelling!

Een 48 tal foto’s zijn in d’Oude Pastorie te Kapellen-op-den-Bos, gemeente Nieuwenrode in België te zien!

Amsterdam 2024

Afgelopen zomer was ik in Amsterdam.

Foto’s met iPhone geschoten, fototoestel…thuis…

Met mooi warm weer ga ik graag aan het IJ zitten
De sfeer aan het IJ in Amsterdam Noord, zeker met mooi weer aan het water doet mij, zeker op zondag, denken aan een schilderij van George Seurat. Een moderne versie van aan het water vertoeven…

Verblijf i Amsterdam
Un dimanche après-midi à l’île de la Grand Jatte

Nogal wat verschillen qua boten die passeren.


Een wandeling door de Tolhuistuin in Amsterdam Noord, tevens een kantoortuin van alle ‘gemakken’ voorzien!


Portiek in Haarlemmerstraat

Brouwersgracht

“Door den Tijd wordt de Spruyt een Boom” Less is More!

De Achterhoek

In oktober zijn wij een tiental dagen in de Achterhoek in Nederland geweest.

Ik heb ooit in Diepenheim een tentoonstelling in een galerie gehad en had onthouden hoe mooi de streek daar was..
Ik heb een hotel geboekt in Lochem..

De streek rond Lochem is erg mooi en Diepenheim behoort tot dat gebied.
Het landschap is daar vooral bekend onder de naam Coulissen landschap.
Meer uitleg: https://www.natuurlijkachterhoek.org/achterhoek/landschap/

Onderstaand een impressie van de plaatsen waar wij heen zijn gefietst.
Ik heb heel streng moeten selecteren, kan nog pagina’s vol publiceren…

Klik op de foto’s voor vergrotingen en meer details!

Eerste fietstocht naar Zwiep. Hier staat 2,5 km aangegeven, maar in Lochem stond 4 km aangegeven!
Het tolhuis met de tarieven vroeg om de nodige aandacht!

In Ruurlo hebben wij het Kasteel bezocht waar werken van Carel Willink te zien zijn.
Een foto toont hoe secuur hij omging met de details van kleding.
De kleding die Mathilde Willink droeg en ontworpen is door Fong Leng was er ook te bewonderen.


Onderweg nog een aantal Schotse Hooglanders kunnen bewonderen!

In Gorssel het Museum More bezocht, het museum voor Modern Realisme.
Daar viel mij de onderwerpkeuze van de hedendaagse realisten vooral op.
Mensen die mij beter kennen begrijpen meteen waarom ik het werk met de rode schoen heb gefotografeerd.
Als je op de foto klikt zie je maker van het werk, behalve bij het laatste werk dat is :
Zes Vlakgommen door Lode Pemmelaar, Olie op Doek uit 1978.


Deventer was een grote verassing voor mij, ik was er ooit heel kort geweest en herinnerde mij niet wat ik nu zag…
Mooie gevels met details en een leuke sfeer op De Brink, het was vol terrasjes met mensen die van de herfstzon genoten.

De Nicolaaskerk en de straatjes erom heen, weer een verassing!

En dan niet te vergeten de Deventer Koek!

Een wandeling langs de IJssel is een mooie afsluiting van de dag…

Vervolgens, nog een dag fietsen naar Diepenheim en omgeving:

Een uitnodigend ‘beeldwerk’ om iets te drinken…

En nog een een mooi beeldhouwwerk vooraleer wij Diepenheim uitreden…

En om dit blog te eindigen: terugfietsen naar Lochem, de paddestoelen wijzen ons de weg en vooral ‘hoe ver nog’!

Kijken naar Kunst!

Aan vrienden die niet naar de tentoonstelling van de Kunstkring konden komen heb ik beloofd mijn werken op mijn blog te zetten zodat zij konden zien wat zij ‘gemist’ hebben.
De titel van mijn werken is ‘Kijken naar Kunst’.
Buiten mijn genoegen om naar Kunst te kijken, vind ik het altijd leuk om te kijken ‘hoe’ mensen kijken…
Hier mijn ‘verslag’!

Klik op de foto’s om deze in hun geheel te zien, soms zijn ze hier niet in de breedte te zien…en de ‘clou’ wegvalt!